You are here

Θα είναι… «αλλιώς» στη Λεωφόρο!

16:16 10/04/2017
Το αναγκαίο ρίσκο που δεν βγήκε στον Ουζουνίδη και η επιστροφή του ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ Παναθηναϊκού τη Μεγάλη Τετάρτη.
 
Γράφει ο Νικόλας Βασιλαράς.
 
Ξεκινάμε από τα βασικά: Όχι από τον ΠΑΟΚ, μα από τον Θεό τον ίδιο να χάνεις με 3-0 ενοχλεί και δεν καταπίνεται εύκολα. Και πάλι καλά να λέμε που το κοντέρ σταμάτησε εκεί. Διότι με δεδομένο ότι τα τρία γκολ ήρθαν τόσο νωρίς, αλλά και το ότι οι παίκτες που έπαιξαν και να ήθελαν δεν μπορούσαν να το «μαζέψουν» το σκορ, λίγο ήθελε να μας γράψει ακόμη πιο άσχημα η ιστορία.
 
Τέλος πάντων. Το παραπάνω είναι δεδομένο και δεν αλλάζει. Όμως δεν αλλάζει και η πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία η επιλογή να πας με τη δεύτερη ομάδα ήταν… αναγκαίο κακό. Πήρε ένα ρίσκο ο Ουζουνίδης το οποίο με βάση την εικόνα της ομάδας μέσα στο γήπεδο αλλά και το βαρύ αποτέλεσμα – σε πρώτη φάση – φαίνεται να μην του βγήκε. Βέβαια, αν τελικά έκανε σωστά ή λάθος θα το μάθουμε τη Μεγάλη Τετάρτη. Είναι δε τόσο κοντά τα δύο παιχνίδια που αν όλα πάνε καλά εκείνο της Τούμπας δεν θα το θυμούνται ούτε όσοι έπαιξαν. Η πλειοψηφία των οποίων έδειξαν πως δεν κάνουν για τον Παναθηναϊκό, αν και πάνω κάτω το ξέραμε.
 
Σε κάθε περίπτωση γνώμη μου είναι ότι ο Ουζουνίδης έχει κερδίσει με το σπαθί του και τη δουλειά του το δικαίωμα να δοκιμάζει πράγματα και να κάνει αυτό που θέλει. Κατάφερε ΗΔΗ ένα μικρό θαύμα με το να μετατρέψει το συνονθύλευμα που παρέλαβε όχι απλά σε κανονική ομάδα, αλλά σε αυτή που παίζει και το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ετούτη την εποχή. Καλό είναι να το θυμόμαστε κι αυτό γιατί κάποιοι κοντεύουν να το ξεχάσουν, λες και (τον) περίμεναν στη γωνία.
 
 
ΟΚ, ενδεχομένως να το παράκανε ο κόουτς υπό την έννοια ότι είναι άλλο να αλλάζεις τέσσερις πέντε παίκτες από το αρχικό σχήμα και άλλο εννιά! Βέβαια, ξέρει σίγουρα καλύτερα από τον καθένα τι έπρεπε να πράξει έχοντας μια ομάδα που προέρχεται από τρεις νίκες με Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Πανιώνιο και παίζει εδώ και καιρό στα όριά της. Καλώς ή κακώς αυτή τη στιγμή στο Κύπελλο παίζονται ΟΛΑ και εκεί είναι που πρέπει να έχεις φρέσκα πόδια και ετοιμοπόλεμους τους καλύτερους. Και να σας πω και κάτι άλλο; Το 3-0 είναι πια δεδομένο και ενοχλεί ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες που ήρθε. Σκεφτείτε όμως και το υποθετικό σενάριο να έπαιζες με κανονική ομάδα και να σου χτύπαγε κανείς από τα πρώτα βιολιά. Πόσοι θα έστηναν στον τοίχο τον Μαρίνο λέγοντας «ας μην τους έβαζε κι ας χάναμε με… 3-0»; Μην το ψάχνετε,σαν να το βλέπω μπροστά μου.
 
Πιο πολύ για την ψυχολογία μετράει αυτό το ματς που έγινε και λιγότερο για οτιδήποτε άλλο. Ο Παναθηναϊκός για παράδειγμα είχε το μομέντουμ, πήγαινε μέσα στην καλή χαρά για τον ημιτελικό και ίσως αυτό εν μέρει να κόπηκε. Σαν γενικότερη «ατμόσφαιρα» το λέω, καθώς επί της ουσίας οι περισσότεροι απ’ όσους θα παίξουν στα ημιτελικά είδαν το ματς από τον καναπέ. Ίσως λίγο τη διάθεση του κόσμου να περιόρισε, αν και η Λεωφόρος θα είναι στο ματς που έρχεται όπως πρέπει. Ο ΠΑΟΚ από την άλλη πήρε μεν ψυχολογία, αλλά αν το διαβάσει λάθος και πιστέψει ότι θα βρει μπροστά του τον ίδιο Παναθηναϊκό θα… αποκλειστεί από το πρώτο παιχνίδι.
 
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ασχοληθούμε περισσότερο με το παιχνίδι. Δεν ασχολήθηκε ούτε και ο Παναθηναϊκός άλλωστε. Για μένα, άσχετα αν με στενοχώρησε η εικόνα της ομάδας, δεν αλλάζει κάτι. Τις ίδιες πιθανότητες που είχε πριν το παιχνίδι της Τούμπας ο Παναθηναϊκός τις έχει και τώρα. Θα είναι… αλλιώς στη Λεωφόρο και αυτό το ξέρει και ο αντίπαλος. Ίσως γι’ αυτό ξεκίνησε και τα παιχνιδάκια με τη διαιτησία, παιχνιδάκια που ο περίγυρός του τα είχε αρχίσει από τον Πανιώνιο κιόλας, άσχετα αν δεν πείθουν ούτε μικρά παιδιά. Όλοι ξέρουν πως παίζεται το παιχνίδι και σε αυτό ΔΕΝ συμμετέχει ο Παναθηναϊκός. Ακριβέστερα ίσως να είναι και ο ΜΟΝΟΣ που δεν συμμετέχει…
 
 
 
Πηγή: sdna.gr//